Αυτή την εβδομάδα η αστυνομία εξάρθρωσε κυκλώματα που, σύμφωνα με τις αρχές, εξαπατούσαν ηλικιωμένους παριστάνοντας τεχνικούς του ΔΕΔΔΗΕ ή λογιστές. Πολλοί από εμάς σκεφτήκαμε αμέσως τους γονείς ή τους παππούδες μας. Πώς όμως το συζητάς χωρίς να τους κάνεις να νιώσουν αφελείς ή να φοβούνται κάθε φορά που χτυπά το τηλέφωνο;

Ξεκινήστε από μια ιστορία, όχι από κανόνες

«Πρόσεχε, μην πέσεις θύμα» ακούγεται σαν επίπληξη. «Διάβασα για μια κυρία στη Λαμία που της τηλεφώνησαν δήθεν από το λογιστήριο…» ανοίγει κουβέντα. Οι ιστορίες βοηθούν να αναγνωρίσει κανείς το μοτίβο: τον επείγοντα τόνο, το «μην το πεις σε κανέναν», τον άγνωστο που θα «περάσει να τα πάρει».

Μιλήστε ως ίσοι

Οι απάτες είναι οργανωμένες και πειστικές. Πέφτουν θύματα και νέοι άνθρωποι, μορφωμένοι, έμπειροι. Αν το πείτε έτσι, η συζήτηση γίνεται κοινή προετοιμασία και όχι μάθημα. Μπορείτε να παραδεχτείτε ότι κι εσείς έχετε κοντέψει να πατήσετε ένα ύποπτο link.

Τρεις συμφωνίες που αξίζουν περισσότερο από δέκα συμβουλές

  1. «Κανείς δεν παίρνει λεφτά από την πόρτα.» Καμία υπηρεσία, τράπεζα ή αστυνομία δεν στέλνει άνθρωπο να παραλάβει μετρητά ή κοσμήματα.
  2. «Κλείνω και παίρνω εγώ.» Όποιος κι αν λέει ότι είναι, κλείνουμε και καλούμε εμείς στον αριθμό που ήδη ξέρουμε.
  3. «Πρώτα παίρνω εσένα.» Πριν από οποιαδήποτε πληρωμή ή μεταφορά χρημάτων που ζητήθηκε τηλεφωνικά, ένα τηλεφώνημα σε έναν συγκεκριμένο άνθρωπο της οικογένειας. Χωρίς ντροπή, χωρίς εξηγήσεις.

Κάντε τα πρακτικά εύκολα

  • Γράψτε σε ένα χαρτί δίπλα στο τηλέφωνο τους αριθμούς της τράπεζας, του γιατρού και τον δικό σας.
  • Βάλτε στο κινητό τους φίλτρο για άγνωστους αριθμούς, αν το θέλουν.
  • Θυμίστε ότι τα ΕΛΤΑ και οι ταχυμεταφορές δεν ζητούν πληρωμή μέσω συνδέσμου σε SMS.
  • Το 100 είναι πάντα διαθέσιμο αν κάτι μοιάζει ύποπτο.

Αν συμβεί, χωρίς κατηγορίες

Αν κάποιος γονιός πέσει θύμα, η ντροπή είναι συχνά χειρότερη από την απώλεια και μπορεί να τον κάνει να το κρύψει. Η πρώτη κουβέντα πρέπει να είναι «δεν φταις εσύ». Μετά, γρήγορα: τηλεφώνημα στην τράπεζα για να μπλοκαριστούν κάρτες και συναλλαγές, και καταγγελία στην αστυνομία.

Ο στόχος δεν είναι να ζουν με φόβο. Όπως γράψαμε στο κείμενο «Ζούμε με το κινητό στο χέρι και την καχυποψία στο μυαλό», η καλύτερη άμυνα είναι λίγα σταθερά σημεία εμπιστοσύνης, και η οικογένεια μπορεί να είναι ένα από αυτά.